Thursday, September 21, 2017

कर्मवीर भाऊराव पाटील जयंती - २२ सप्टेंबर

"शिक्षणामुळे माणसाचा पुनर्जन्म होतो" !!
या शिक्षणाची अमृतरूपी गंगा बहुजनांच्या दारी घेऊन जाणारे व करोडो गोर गरीब रयतेला नवा जन्म आणि नवी ओळख देणारे पद्मभूषण कर्मवीर भाऊराव पाटील यांच्या जयंतीनिमित्त या महापुरुषास कोटी कोटी नमन.

Tuesday, August 8, 2017

द्वेष नसलेली व्यवस्था आणण्यासाठीचाच तर हा अट्टाहास

मराठा मोर्चा. या बद्दल अनेकांचे अनेक विचार असतील. स्वयंस्पुर्त असा सर्व पक्षीय आणि निरपेक्षीय जमाव या मोर्चाचा भाग आहे. तो बहुतांश एका जातीचा आहे हे हि सत्य. अत्यंत विचार करून सहभागी होणारे ते हौशी. अशी सगळी मंडळी यात आहेत. म्हणून मग मागण्यांची विविधता. विरोधाभासी मागण्या हे सगळं यात आलंच. असो ते सगळं बाजूला ठेवून एक विचार करायला हवा. इतकी सगळी लोकं स्वतःहुन रस्त्यावर येतात तेंव्हा, कुठे ना कुठे त्यातली बहुतांश कशामुळे का असेना नाराज असणारच. त्यातली सगळी लोकं ही या भारतीय आणि महाराष्ट्रीय समाजाचा भाग आहेत. त्यांचं दुःख तेच सगळ्या समाजाचं दुःख. तेच गणित दलित, ब्राम्हण किंवा इतर कोणताही वर्ग यांना लागू असतं. या सगळ्या जाती त्यांच्या गुणा-अवगुणासहित आपल्या समाजाचा भाग आहेत. त्यांच्या प्रश्नाकडे त्रयस्थ होऊन पाहिल्यास, कुठे ना कुठे खोट, त्रुटी, त्यांचीच चूक असं काही तरी भासेल. पण त्यांच्यातलं होऊन बघितल्यास ते तसं नाहीये हे लक्षात येईल.
तसं तर जातीय संघठन करायची गरजच पडू नये. पण अजूनही जाती, प्रश्न सोडवण्यासाठीच्या संघटनांसाठी अपरिहार्य आहेत. हे सत्य. जाती निर्मूलनासाठीच्या रस्त्यावरचा जातीतील प्रेम वाढणं हा महत्वाचा टप्पा आहे आणि जाती निर्मूलन होत नाही तोवरची अरेंजमेंटही. त्यासाठी त्यांच्यातील द्वेष कमी व्हावा हे एक महत्वाचं उद्दिष्ट.
दुसरे तुमच्याबद्दल द्वेष बाळगणार नाहीत, याची खात्री देता येत नसते. पण तुम्ही इतरांबद्दल द्वेष बाळगू नये हे १००% तुमच्याच हातात आहे. ते करा. मराठ्यांनी आणि इतरांनीही.
मोर्चा शांततेत पार पडावा. रस्ते, गाड्या, लोकं, हे सगळं आपलंच आहे. आपण पर्मनंट आहोत. ही व्यवस्था अगदीच टेम्पररी. म्हणून द्वेष नकोच कुणाचा. द्वेष नसलेली व्यवस्था आणण्यासाठीचाच तर या मोर्चाचा अट्टाहास.

Thursday, June 8, 2017

शेती प्रश्न संक्षेपात


Friday, June 2, 2017

देशातल्या अनेक समस्यांचे कारण टॅक्स चोर आहेत

At the core of lots of problems in India is it's poor taxation. Enough people are not paying their dues taxes. Even the farm incomes should also be taxed (but along with that the agriculture should be subsidised to a lot of extent and regulated to some extent, which is necessary as many agri produces are part of food).
When on one side people can 'afford' to buy multiple SUVs and enjoy multiple foreign holidays and on other side people can't even afford a basic life, there must be some problem with the taxation of the nation. It's uneven, complex or whatever. That must be corrected.
देशातल्या अनेक समस्यांचे कारण टॅक्स चोर आहेत. ज्यांनी जितका टॅक्स भरावा तो भरला जात नाहीये. म्हणून शासन याला पैसे नाहीत आणि त्याला पैसे नाहीत अशी दर वेळी ओरड करते. इतकंच काय तर देशातील शेतकऱ्यांनाही आयकर लावावा. कारण बहुतांश शेतकरी सगळ्या कुटुंबाच मिळून १-२ लाख ही कमवत नाहीत. म्हणून आयकर न भरू शकणारा वर्ग असाही बाहेर राहील. पण शेतीच्या नावाखाली काळाबाजार धंदे, दुकाने, हॉस्पिटल, वकिली फर्म, कंपन्या आणि राजकारण चालवणारे ते करू शकणार नाहीत. त्या सोबतच शेतीत लागणारी सामग्री सबसिडीने स्वस्त करावी आणि हमीभाव आणि खरेदी हमी द्यावी. या उपर देशाच्या प्रगतीला फार काही लागणार नाही!
जेंव्हा एखाद्या देशात एकीकडे लोक एकापेक्षा जास्त चार चाकी खरेदी करू शकतात, अगदी महागड्या हॉटेलात आणि विदेशात सुट्ट्या घालू शकतात आणि दुसरीकडे असंख्यांना साधं जगणं महाग वाटावं, तेंव्हा नक्कीच त्या देशाच्या कर प्रणालीत/ टॅक्स सिस्टीम मध्ये काही तरी गडबड आहे असं समजावं.
कॉल इट कम्युनिजम, सोशालिजम किंवा इतर काही. पण हेच प्र्याक्टिकल आहे.













Image Courtesy : TOI






Thursday, June 1, 2017

शेतकरी संपाची दिशा आणि स्वरूप काय असावं?

शेतकरी संपाची दिशा आणि स्वरूप काय असावं?
शेतकऱ्यांचा चालू असलेला संप कुणाच्याही विरोधासाठी नाही. ना सरकारच्या विरोधात आणि नाही इतर शहरी अकृषक वर्गाच्या विरोधात. हा संप आहे आपल्याच न्याय हक्कासाठी. देवेन्द्र फडणवीस किंवा कुणीही एक सरकार टार्गेट नाही. कुणी त्याचा संबंध लावत असेल तर संपाच्या आडून राजकारण करण्याचा प्रयत्न होतोय त्या लोकांकडून असं समजावं. काही प्रमाणात ते टाळता येणार नाही. पण अशा लोकांना दूर ठेवावं. एक तर संप घडून आलाय ही खूप चांगली गोष्ट. एक लक्षात ठेवा आपली परिस्थिती अचानक अशात बिघडलेली नाही. गेल्या १०-२० वर्षांपासून हे सगळं सुरु आहे. म्हणून हा संप अन्यायी आणि अकार्यक्षम अशी व्यवस्था सुधारावी म्हणून आहे. पुन्हा लक्षात ठेवा. हा संप सरकार किंवा लोकं बदलण्यासाठी नाही. संप आहे व्यवस्था बदलण्यासाठी.
हमीभाव हा आपला पहिला नारा हवा. एक तर कृषी उत्पन्न जीवन आवश्यक गोष्टीत मोडते म्हणून त्याला एकदमच मोकळं सोडता येत नाही. म्हंणून मग कमीत कमी हमीभाव तरी हवा. आणि तो ठरवण्यासाठी अनेक गोष्टींचा विचार व्हावा. तुरीचा ३ हजार हमी भाव म्हणजे निव्वळ चालूगिरी होती. कारण तीच तूर काही प्रोसेसिंग नंतर जर लाखोंच्या घरात विकली जात असेल तर कमीत कमी ३० हजाराच्या घरात हमी भाव असायला हवा होता. कारण शास्त्रीय नियमानुसार अन्नधान्याचा मार्केट भाव हा शेतकऱ्याच्या भावपेक्षा ३ पट असतो. म्हणजे १/३ भाग हा शेतकऱ्याला मिळायला हवा. आणि पावसाच्या प्रमाणानुसार, उत्पादनानुसार भाव कमी जास्त व्हायला हवा.
अजून एक गोष्ट आपण लक्षात ठेवली पाहिजे. आपल्याला फुकटे फुकटे म्हणणारे हे अकलेचे कांदे आहेत. त्यांना दुर्लक्षित करायला हवं. त्यांच्याशी हुज्जत घालून वेळ आणि शक्ती वाया घालू नये.
संपात एक करावं. जमेल तितका माल गावातच विकावा. एक मेकांना विकावा. खूप जास्त काळ संप चालणार असेल तर खते आणि इतर महाग वस्तूंची खरेदी करू नये.
डॉक्टर लोकांनी सहकार्य करावं. भाजी पाल्याच्या बदल्यात उपचार करावेत. ज्यांच्याकडे कुणी बाहेरून विकत घ्यायला आलच तर माल चढ्या भावाने विकावा. तो मार्केटचा नियम आहे. तसच वागावं.
शेवटी हार मानू नये. अनेक वर्षांनंतर हे घडून येतंय. कुण्याही राजकीय नेत्याचं ऐकू नये. विशेषकरून सत्ताधारी भाजप आणि विरोधी काँग्रेस -राष्ट्रवादी च्या नेत्यांचे.
जे शहरात माल विकायला नेण्याचा विचार करत आहेत त्यांनी आजचे झालेले नुकसान पहिलेच असेल. म्हणून कृपा करून सहकार्य करावे. गोर गरीब कुठे उपाशी असतील मग ते कुठचे ही असोत त्यांनी सरळ गावाकडचा रस्ता धरावा. त्यांना कुण्याही शेतकऱ्याने नाही म्हणून नये.
चला व्यवस्था बदलू!

Saturday, April 15, 2017

शेतकऱ्यांचा बळी दिला जातो

नौकरदारांचे दिवस असेही बरे चाललेले आहेत. ते आपण विक्री होणाऱ्या दुचाकी आणि चार चाकीच्या संख्ये वरून बघू शकतो.मग त्यांना ईपिफ च्या 20 वर्ष झालेल्या लोकांना बोनस देण्याऐवजी तो पैसे शेतीतील इन्व्हेस्टमेंट म्हणून किंवा शेतकऱ्याची कर्जे भरण्यासाठी वापरावा. कारण शेतकऱ्यांनी उरलेल्या नागरिकांसाठी मार्केट मध्ये मालाचा कमी पुरवठा असतांनाही कमी भावात माल विकलाय. इतर उद्योग तेजीच्या काळात वाढीव पैसा कमवतात आणि मंदीच्या काळात त्याचा उपयोग करतात. त्यामुळे त्यांना तोटा झाल्यास जीवन मरणाचा प्रश्न येत नाही. हा फरक असतो व्यवसायात आणि शेती व्यवसायात. देश हितासाठी, खरं तर मध्यमवर्गीय महागाईची ओरड करणाऱ्यांसाठी, शेतकऱ्यांचा बळी दिला जातो. नसता हा वर्ग गळ्यात कांदे बटाटे घालून आंदोलन करतो. मीडिया तेच दाखवतो. शेवटी कांद्याचे भावं वाढल्याने देशात मंदीची लाट येते की काय असं वाटायला लागतं. मग कांदा आयात केला जातो. ज्या देशाचं नाव जरी घेतलं तरी आपल्याकडे देशद्रोही ठरवतात त्याचा कमी भावातील सरकरने घेतलेला कांदा त्याच देश भक्तांच्या घरात चवीने खालला जातो. हे वास्तव आहे. कुणाला वाईट वाटेलही पण ते हे सगळं खरं असल्याने. म्हणून कृपा करून माध्यम वर्गानं शेतकरी आणि त्या व्यवसायाला मदत नव्हे, थोडं सहन करून सहकार्य करावं. नसता कधी कधी नव्हे तर इथून पुढे पुन्हा पुन्हा कांदा आणि इतर अन्न ही इंपोर्टेड खावे लागेल. कारण तोट्याचा व्यवसाय अंबानी सुद्धा बिना कर्जाचा किंवा बिन भांडवलाचा जास्त दिवस करू शकत नाही. एका 2013च्या सरकारी सर्वे नुसार भारतातील शेतकरी कुंटुंब महिन्याला सहा हजार खर्च करते आणि चार हजार कमावते. यातला हा फरक खाजगी कर्ज किंवा ब्यांकेचे कर्ज घेऊन भागवला जातो. शहरी किंवा नौकरीवाल्या घरात सहा हजार म्हणजे अगदीच साधी किंमत आहे. सेंट्रल किंवा प्रोझोन सारख्या मॉल मध्ये कपडे घेतले तरी इतकं बिल होतं. आणि या पैशात शेतकऱ्याला घर धकवावे लागते. मग मुलांचं शिक्षण, हेल्थ इन्शुरन्स, फायनान्शियल प्लॅनिंग वगैरे गोष्टी शेतकऱ्यांसाठी नाहीतच. म्हणजे 60% लोकं या सगळ्यात सभागी होऊ शकत नाहीत. मग कसला देश महासत्ता होतोय! या सगळ्यामुळं देशाचा 'दिसणारा' विकास हा फक्त दिखाऊ आहे आणि म्हणूनच टेम्पररी. हे मंदबुद्धी मीडियाला कळत नसेल किंवा तिथं शेती संबंधित सोडून सगळी जनता असते म्हणून जाणीव नसेल. असो.

नियत सुधारू. हमीभाव देऊ.


समजा तुमच्याकडे धुनी भांडी करायला मोलकरीण आहे. 
ती तिच्या गरिबीबद्दल रोज बोलत असते. 
तुम्हीही तिला सहानुभूती पूर्वक चार शब्द बोलता. 
ती सांगते तिच्या गरिबीची कारणे आणि मग तुम्ही तिच्या मुलाला कधी कधी शाळेच्या फी साठी मदत करता. चांगलंय ते.
पण एक दिवस तिच्या घरी नवरा भांडण करतो दारू पिऊन.
तुम्ही तिला तेंव्हा सांगता - तुझ्या गरिबीचं कारण तुझा कमी पगार किंवा महागाई नाही. तुझा नवरा दारू पितो. तेचयं मूळ तुझ्या गरिबीचं. 
मग तुम्ही तिचा पगार वाढवायचा मुद्दाच उरतच नाही!
आहे कि नाही गम्मत. कारण दारू पिऊन पिऊन तो पितो तरी कितीची. २०-३०-५०-१०० ची.
आणि गरिबी? लाखो हजारोंची.
आहेच दारू वाईट. कुणीच पिऊ नये. तिचं समर्थन करणारांना किडे लागोत. 
पण गरिबीचं कारण फक्त दारू?
हे म्हणजे साप सोडून कातीन बडवणं.

हेच करतोय आपण पुन्हा पुन्हा शेतकऱ्याच्या आणि त्यांच्या मुलींच्या आत्महत्या बघून.
मुळातच देण्या-घेण्याने लग्न मोडूही नये आणि जमू ही नये.
पण सगळं अरिष्ट या इतक्यानेच आलंय असं म्हणत असाल तर, हम्म.
तुम्ही चांडाळ आहात. कपटी आहात. त्या मोलकरणीची पगार न वाढवणारी मालकीण आहे तितकेच. 
कारण मूळ प्रश्न सोडवायला तुम्हाला स्वतःला झीज लावून घ्यावी लागेल. 
म्हणून मुळात जायला आपण शिकायला पाहिजे.
साप सोडून कातीन झोडपणं 
काय म्हंटल सोडून कोण म्हंटल यावर चर्चा करणं 
मजकूर सोडून व्याकरणावर वाद घालणं 
आपण सोडायला हवं. 
कारण मूळ प्रश्न सोडवायचा नसला कि 
हे असले धंदे सुचतात - 'मी म्हंटलं होतं ना कि हे असेच आहेत' सारखे.

नियत सुधारू.
हमीभाव देऊ.

Sunday, February 26, 2017

Intolerance in America


यालाच वाढती असहिष्णुता म्हणतात. ती जगाच्या कुण्याही कोपऱ्यात असली तरी माणूस दुभंगत असतेच. #intolerance


Thursday, February 23, 2017

महानगर पालिका आणि जिल्हा परिषद निकाल

पक्षनिहाय निकाल :


Saturday, February 18, 2017

शिवजयंतीच्या हार्दिक शुभेच्छा