शिवनेरीवर उमटलेली पहिली पाऊलखूण अन् आई-वडिलांचे संस्कार
हा प्रवास केवळ गड चढण्याचा नाही, तर रक्ताच्या प्रत्येक थेंबात भिनलेल्या शिवभक्तीचा आहे. ज्या कोवळ्या वयात लहानगे आईच्या कुशीतून बाहेर पडून नीट चालण्याचा तोल सावरू शकत नाहीत, त्या अवघ्या अडीच वर्षांच्या चिमुरड्या वयात वडील परेश आणि आई रेश्मा यांनी आपल्या दोन्ही लेकींना कडेवर घेऊन किल्ले शिवनेरीची वाट धरली होती. शिवरायांच्या जन्मभूमीच्या त्या पावन हवेने चिमुरड्या जीवांना जणू मंत्रमुग्ध केले. तिथेच या दोघींच्या आयुष्याला एक अलौकिक वळण मिळाले. अंगात असीम ऊर्जा, डोळ्यांत महाराजांच्या पराक्रमाचे तेज आणि मनात अपार निष्ठा घेऊन या दोघींनी अवघ्या तिसऱ्या वर्षी १२ किल्ले सर केले आणि 'इंडिया बुक ऑफ रेकॉर्ड्स'मध्ये नाव नोंदवले. पण त्यांचे ध्येय कोणताही विक्रम प्रस्थापित करण्याचे नव्हते; त्यांच्यासाठी प्रत्येक गड म्हणजे साक्षात देवघर आणि प्रत्येक कडा म्हणजे इतिहासाची जिवंत साक्ष होती. ऊन, वारा, पाऊस किंवा अंगाला ओरखडे काढणाऱ्या काटेरी वाटांची तमा न बाळगता या चिमुकल्यांनी नुकताच महाराष्ट्रातील महाकठीण समजला जाणारा 'धोडप' किल्ला सर करून द्विशतकाचा जादुई पल्ला गाठला.
गडावरची माती नव्हे, ते तर साक्षात तीर्थ!
"आपले आजचे अस्तित्व, हा श्वास आणि ही भूमी केवळ छत्रपती शिवाजी महाराज आणि त्यांच्या पराक्रमी मावळ्यांमुळेच आहे," ही जाणीव या दोघींच्या मनात किती खोलवर रुजली आहे, हे पाहिल्यावर कोणाचेही डोळे भरून यावेत. मावळ्यांच्या रक्ताने पावन झालेल्या सह्याद्रीच्या मातीला त्या केवळ धूळ मानत नाहीत, तर कपाळी लावायचे पवित्र तीर्थ मानतात. म्हणूनच, ज्या ज्या गडावर त्यांची चिमुरडी पावले पडली, तिथली ओंजळभर माती आणि दगड त्यांनी देवघरासारखे काळजाशी जपून ठेवले. १७५ किल्ल्यांचा टप्पा गाठल्यानंतर, या लहानग्यांनी आपल्या लाडक्या राजांच्या रायगडावरील शिवराज्याभिषेक सोहळ्यात ती पवित्र माती नेली. हजारो शिवभक्तांच्या आणि मान्यवरांच्या साक्षीने त्या शिवतीर्थाच्या मातीचा टिळा जेव्हा माथ्यावर लागला, तेव्हा अवघ्या उपस्थितांच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि प्रत्येकाचा ऊर अभिमानाने भरून आला.
अभ्यास, आदर आणि मायेचा संवाद
कोणत्याही गडाची चढाई सुरू करण्यापूर्वी या बहिणी गडाचा इतिहास, त्याचे ऐतिहासिक महत्त्व आणि वाटांचा अगदी मनापासून अभ्यास करतात. गडावर येणाऱ्या प्रत्येक दुर्गप्रेमीशी आणि शिवभक्तांशी मोठ्या मायेने इतिहासाच्या गोष्टी बोलतात. पायात सह्याद्रीचे बळ आणि चेहऱ्यावर एक नितांत निष्पाप हास्य घेऊन भराभर गड चढणाऱ्या या रणरागिणींना पाहून दुर्गप्रेमींचे हात नकळत आदराने जोडले जातात. आजच्या आधुनिक युगात आपल्या लेकींना मोबाईलचे व्यसन न लावता सह्याद्रीची श्रीमंती आणि शिवविचारांचे अमृतासारखे संस्कार देणाऱ्या आई-वडिलांची तपश्चर्या आज फळाला आली आहे. प्रेशा आणि रेशवी यांच्या या अलौकिक पराक्रमापुढे अवघा महाराष्ट्र आज नतमस्तक होत असून, या लाडक्या लेकींवर सर्वत्र आशीर्वादाचा वर्षाव होत आहे.